ای پول
مگذار ز هجران تو بیمار بمیرم
از خویش شوم خسته و بیزار بمیرم
ای زینت هر خانه و کاشانه و بازار
مگذار که بی رونق بازار بمیرم
ای پول اگر سوی من زار نیائی
از هجر تو در نیمه شبی تار بمیرم
بی روی تو دانم که شبی گوشه زندان
چون غنچه نشکفته گلزار بمیرم
مستیم به امید وصال تو و حیف است
در حسرت مستی تو هشیار بمیرم
جاوید جم 10/7/86